Canım oğlum Baybars’ım 5 yaşını doldurdu. Doğumgünlerinin en sevdiği tarafı; ‘bugün her istediğini yapabiliriz kuralı’ elbette.
Bu vesileyle ben de anneliğim 5. yılını kutlamış olayım :).
Allah nice güzel günler göstersin sana canım oğlum. Çok seviyorum seni.

Bayramın ilk gününün sabahı İstanbul akşamındaysa Çanakkaledeydik. Hep beraber bayram ziyareti için büyükbaba ve babanenin yanına gittik. Çocuklar  denizi görünce böyle çılgınca koştular.Baybars en çok şnorkel ile denize daldı. Küçük balık sürüleri bile görmüş, bir de ölü yengeç kabuğu.Sancak çoğunlukla kıyıda kumda oynadı. Deniz soğuk olduğu için suya pek girmek istemedi. Ancak bir haftanın sonuna doğru kucakta girmeye başladı. Ondan önce neden denize girmiyorsun diye sorulduğunda ya ‘ boğuluruuuum’ veyahut ‘balıklar bizi yer’ diyerek karşılık veriyordu.Denizden eve dönüş yolunda itinayla çiçekleri inceledi.
Baybars Ankara’da deniz olmadığı için eve dönmemek için çok ağladı ama nafile.

Baybars bir ayı aşkın bir süredir sürekli Allah ile ilgili türlü sorular soruyor. Bu sorular beni çok zorluyor doğrusu. Geçen soyut şeyleri izaha girişeyim dedim ve ‘hani işte Baybars üzülüyorsun, üzgün hissediyorsun, üzüntüne dokunabiliyor musun? diyerek söze başladım. Baybars da ‘evet, gözyaşlarıma!’ deyiverdi. Ben de sustum. Allah ilgili sorularının ve söylediklerinin not edebildiklerimden bazılarıysa kronolojik sırayla şöyle;

– Allah da zıplayabilir mi?

– Allah da titrer mi? hiç üşümez mi?

– Dünyanın ömrü biter ama Allah’ın ömrü bitmez, di mi anne?

– Rüyamda dev bir Stegosaurus gördüm Allah’tan bile büyüktü.

– Peki melekler Allah’ı görebiliyor mu?

– Ölünce Allah’ı nasıl görelim, o zaman kemikiz..

– Allah insanlar olmayınca günleri durdurur, di mi?