Biz baharın gelmesini dört gözle bekleyeduruyorduk ki Nisan ayının dokuzu itibariyle Ankara’ya lapa lapa kar yağdı.
Biz de yine yeniden hasta olduğumuza aldırmayarak kısa süreliğine de olsa kar oynamaya çıktık. 
Ne de olsa bu kışın son karı yağmış olabilirdi. Eğer Mayıs’da da yağarsa yıllık sıcaklık ortalaması pek fazla değişmeyen bir memlekete taşınmayı düşünüyoruz. Uganda mesela.
Baybars bütün kış boyunca sinüzit, iki defa orta kulak iltihabı, antibiyotik alerjisi oldu ve en son da Rota virüsü kaptı. Nokta birleştirmeye hala son derece meraklı. Artık sümük yemediğini beyan etmenin yanında kusmanın da çok eğlenceli olduğunu düşünüyor.
Sancak herşeyi tekrarlamaya ve bıcır bıcır konuşmaya başladı. Bir ay kadar önce emmeyi bıraktı ve bardaktan süt içmeye alıştı. Bir kereliğine dahi olsa gece hiç uyanmadı. Ağabeyinin taşıdığı her virüs ve mikropla o da tanıştı. Kıymalı karnabahar ve kıymalı bezelyeye bayılıyor.
Şubat tatilinden önce yazmak istediğim ‘Baybars Müzede’ yazısını hastalıklar ve bitmek bilmeyen kış yüzünden bir türlü yazamadım. Baybars iki yaşından beri dinozorlara oldukça meraklı olduğu için dinozor kemiklerini görebileceği bir müzeye gitme fikri bile onu çok heyecanlandırdı. Gittiğine de çok memnun oldu. 
En çok Maraş Fili’ni sevdi ve müzenin hediyelik kısmından da üzerinde Maraş Fili basılı para aldı.
Sancak’ın ilgisini ise en çok mağara adamı çekti. 
Müzede sadece dinozorlar yok elbette. Tabiat tarihi müzesinde taşlar, madenler, fosiller ve doldurulmuş hayvanlar da sergileniyor. Ankara’da çocuklarla gezilebilecek çok güzel bir müze keşfettiğimize pek sevindik ve başka bir zaman tekrar gezmek üzere ayrıldık. Özellikle dinozorlara meraklı miniklerin mutlaka gezmelerini tavsiye ederiz. Üstelik giriş ücretsiz. Ayrıntılı bilgi için müzenin sitesine göz atabilirsiniz.
İki senedir Ankara’ya doğru dürüst kar yağmamıştı. Sonunda beklediğimiz kadar kar yağdı ve biz de bu hafta kara olan hasretimizi giderdik.
Bundan tam 1075 gün önce Ankara’ya böyle kar yağmıştı. 
Yani Baybars 15 aylıkken 🙂
Sadece karda giyilmiş aynı astronot tulum ve 20 aylık Sancak ve aynı endişeli bakışlar 🙂
"A portrait of my children, once a week, every week, in 2014."
Sancak & Baybars made a bus out of chairs.Ben dikiş dikerken Baybars ile Sancak sandalyelerden otobüs yaptılar. Baybars şoför (en önde görünmüyor) Sancak yolcu.
That’s it folks. This is the end of 52 weeks of portraits. I’ll be no longer joining Jodi and posting weekly portraits in 2015.
"A portrait of my children, once a week, every week, in 2014."
Baybars: displaying many uses of the school crafts :)Okul faaliyetleri bir süre duvarında durduktan sonra itinayla parçalayan Baybars bu aralar yarasalara merak saldı. Sürekli yarasalar hakkında konuşmak istiyor. Birkaç gün akşam olunca yarasa görmek için pencerede bekledi. Yarasaların kış uykusuna yattıklarını öğrendiğinden beri ise yazın gelmesini daha bir heyecanla bekler oldu.
Sancak: early morning walking on the frozen grass20 aylık Sancak kelime hazinesine her gün yenilerini ekliyor; ‘hipo, çorba, aç, iç, çöp’ gibi. Çöp atmaktan ve getir götür işlerinden çok hoşlanıyor :).
inspired by Jodi.
Baybars: is about the empty the bin which he filled with the rocks at the park.(boyama yaparken) kara surat da olur.. ama onlar zencefil çocukları, de mi?
………………………………………..
Elektrikler neden gitti?? Allah da gitti mi?!?
Sancak's favourite pastime activity is reading booksAğabeyi okuldayken kendine kendine kitap alıp kucağına koyarak okuyan Sancak.
excuse the blurry photo and the mess but I must savour this moment of sibling loveBaybars ile Sancak artık çok güzel oynamaya başladılar. Özellikle sabahları kahvaltıdan sonra oyunlar kurup uzun süre eğleniyorlar.
Sancak drinking his juice from a cupSancak bir şeyi kendi yapmak istediğinde veya bir şeyi vermek istemediğinde ‘BEEM’ (been, beniim) diye bağırıyor. Bilhassa yemeğini kendi yemek istiyor. İki haftayı geçkin bir süredir evde bezsiz. Söylemeye yeni başladığı kelimelerse ‘tiiki, aayı, tabak, galk, oldu, on’ .
"A portrait of my children, once a week, every week, in 2014."
Baybars & Sancak watching the first snow of the year.Dün bu kışın ilk karı yağdı. Çocuklar heyecanla karın yağışını izlediler. Baybars’ı okula göndermeden bir on beş dakika kadar azıcık tutmuş olan karla oynadık. Akşama bütün karlar erimişti. Gece yatarken Baybars’ın ilk defa dua ettiğine şahit oldum. ‘Allah’ım çok kar yağsın, amin.’
inspired by Jodi.
Baybars’la Vals 